नारायण सूक्तं
NARAYANA SUKTAM
नारायण सूक्तं
NARAYANA SUKTAM
ॐ सह
ना'ववतु | सह
नौ' भुनक्तु | सह
वीर्यं' करवावहै | तेजस्विनावधी'तमस्तु मा वि'द्विषावहै'' || ॐ शांतिः शांतिः शान्तिः' ||
ॐ || सहस्रशीर्'षं देवं विश्वाक्षं' विश्वशं'भुवम् | विश्वं'
नाराय'णं देवमक्षरं' परमं पदम् | विश्वतः पर'मान्नित्यं विश्वं ना'रायणग्^म् ह'रिम् | विश्व'मेवेदं पुरु'ष-स्तद्विश्व-मुप'जीवति | पतिं विश्व'स्यात्मेश्व'रगं शाश्व'तग्^म् शिव-मच्युतम् | नारायणं म'हाज्ञेयं विश्वात्मा'नं पराय'णम् | नारायणप'रो
ज्योतिरात्मा ना'रायणः प'रः | नारायणपरं'
ब्रह्म तत्त्वं ना'रायणः प'रः | नारायणप'रो
ध्याता ध्यानं ना'रायणः प'रः | यच्च' किञ्चिज्जगत्सर्वं दृश्यते'' श्रूयतेऽपि' वा ||
अन्त'र्बहिश्च'
तत्सर्वं व्याप्य ना'रायणः स्थि'तः | अनंतमव्ययं'
कविग्^म् स'मुद्रेऽन्तं' विश्वशं'भुवम् | पद्मकोश-प्र'तीकाशगं हृदयं' चाप्यधोमु'खम् | अधो' निष्ट्या वि'तस्यांते नाभ्यामु'परि तिष्ठ'ति | ज्वालमालाकु'लं भाती विश्वस्याय'तनं म'हत् | सन्तत'ग्^म्
शिलाभि'स्तु लंबत्याकोशसन्नि'भम् | तस्यान्ते'
सुषिरग्^म् सूक्ष्मं तस्मिन्'' सर्वं प्रति'ष्ठितम् | तस्य मध्ये' महान'ग्निर्-विश्वार्चि'र्-विश्वतो'मुखः | सोऽग्र'भुग्विभ'जंतिष्ठ-न्नाहा'रमजरः कविः | तिर्यगूर्ध्वम'धश्शायी रश्मय'स्तस्य सन्त'ता | संतापय'ति
स्वं देहमापा'दतलमस्त'कः | तस्यमध्ये वह्नि'शिखा अणीयो''र्ध्वा व्यवस्थि'तः | नीलतो'-यद'मध्यस्थाद्-विध्युल्ले'खेव भास्व'रा | नीवारशूक'वत्तन्वी पीता भा''स्वत्यणूप'मा | तस्या''ः
शिखाया म'ध्ये परमा''त्मा व्यवस्थि'तः | स
ब्रह्म स शिवः स हरिः सेंद्रः सोऽक्ष'रः परमः स्वराट् ||
ऋतग्^म्
सत्यं प'रं ब्रह्म पुरुषं' कृष्णपिङ्ग'लम् | ऊर्ध्वरे'तं
वि'रूपा'क्षं विश्वरू'पाय वै नमो नमः' ||
ॐ नारायणाय'
विद्महे' वासुदेवाय' धीमहि | तन्नो' विष्णुः प्रचोदया''त् ||
ॐ शांतिः शांतिः शान्तिः' ||
